De jongerengroepen die we in Gulu spraken leveren dus zowel de deelnemers als ook toekomstige trainers! In december 2011 gaan deze trainers met de eigen groep aan de slag en maken dan weer een voorstelling. Op die manier komen er dus zo’n zes sub-projecten. Wordt de methodiek verspreid onder een groot aantal groepen in de regio die vervolgens ook nog eens door middel van het Yaden netwerk verder met elkaar kunnen samenwerken en uitwisselen. Daarnaast gebruiken we dit project voor de finale beschrijving (in woord en beeld) van de Cre8 methode, zodat die kan worden gepubliceerd en verspreid.
We hadden het geluk dat we in Gulu een fantastische man on the ground hadden in Quinto Okello (in kostuum op de bovenste foto). Hij is één van de leiders van de Gulu Theatre Artisists Ltd en de regionale contactpersoon voor Yaden, onze samenwerkingspartnerrein Oost-Afrika. Hij was enorm behulpzaam bij het leggen van de contacten met de verschillende groepen in de regio en daarnaast wist hij bij elke groep de juiste toon te zetten om een voor ons zo informatief en open mogelijk gesprek met ze te hebben. Er is in de regio veel wantrouwen tegenover NGO’s (niet- overheid organisaties) en mensen die van buitenaf komen. Deels is dat het gevolg van de oorlog (dat maakt mensen er niet socialer op) en deels omdat er veel NGO’s zijn die de mensen van alles en nog wat opleggen of zich niet aan afspraken houden of verwachtingen scheppen die ze niet waar kunnen maken. Mensen zijn dus sceptisch. Wij hebben vooral enthousiaste en open mensen ontmoet. Trots op hun cultuur, hard werkend aan een nieuwe vreedzame samenleving en enthousiast over over het idee voor een project in 2011.
We hadden het geluk dat we in Gulu een fantastische man on the ground hadden in Quinto Okello (in kostuum op de bovenste foto). Hij is één van de leiders van de Gulu Theatre Artisists Ltd en de regionale contactpersoon voor Yaden, onze samenwerkingspartnerrein Oost-Afrika. Hij was enorm behulpzaam bij het leggen van de contacten met de verschillende groepen in de regio en daarnaast wist hij bij elke groep de juiste toon te zetten om een voor ons zo informatief en open mogelijk gesprek met ze te hebben. Er is in de regio veel wantrouwen tegenover NGO’s (niet- overheid organisaties) en mensen die van buitenaf komen. Deels is dat het gevolg van de oorlog (dat maakt mensen er niet socialer op) en deels omdat er veel NGO’s zijn die de mensen van alles en nog wat opleggen of zich niet aan afspraken houden of verwachtingen scheppen die ze niet waar kunnen maken. Mensen zijn dus sceptisch. Wij hebben vooral enthousiaste en open mensen ontmoet. Trots op hun cultuur, hard werkend aan een nieuwe vreedzame samenleving en enthousiast over over het idee voor een project in 2011.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten